2026 Lancia Ypsilon HF Review

Is een elektrische hot hatch zonder geluid nog steeds leuk?

Er zijn badges waar je voorzichtig mee moet omspringen. HF is er zo één. Bij Lancia staat HF niet zomaar voor een sportieve uitvoering met wat grotere velgen en een ander logo. Het is een naam die verwijst naar een geschiedenis vol rallystof, overwinningen en iconen zoals de Fulvia Coupé HF, Stratos HF en natuurlijk de Delta HF Integrale.

En nu hangt datzelfde logo op een volledig elektrische Ypsilon. Dat klinkt op papier bijna heiligschennis. Geen turbomotor, geen rallygeluid, geen benzinedampen, geen mechanische chaos. Alleen stilte, stroom en voorwielaandrijving. Maar dan rijd je ermee, en plots wordt het verhaal een pak interessanter.

Een compacte Lancia met veel lef

De nieuwe Lancia Ypsilon HF is geen subtiele auto. Zeker niet in Arancio Lava met zwart dak, zoals ons testexemplaar. De kleurenkeuze is beperkt (Bianco Quarzo, Nero Ardesia en Arancio Lava) maar dat hoeft geen probleem te zijn wanneer één van die kleuren zo goed werkt.

In deze configuratie ziet de Ypsilon HF er oprecht stoer uit. Compact, laag, breed genoeg en met die typische Italiaanse flair die je niet zomaar bij elke elektrische stadswagen vindt. De 18-inch velgen, verkrijgbaar in Grigio of Oro, maken het geheel af. En ja, die Oro-velgen zijn misschien de meest Lancia-keuze van allemaal.

De HF krijgt ook een 20 mm verlaagd onderstel, een bredere spoorbreedte en specifieke HF-details. Lancia zelf spreekt over een vergrote spoorbreedte, een sportieve afstelling, een specifieke voorbumper met HF-logo, 18-inch velgen en een uitgesproken achterdiffuser.

Hij ziet er niet uit als een brave elektrische Ypsilon met een sportpakket. Hij ziet eruit alsof iemand bij Lancia even alle rationele vergaderpunten van tafel heeft geveegd en zei: “Laat ons er gewoon iets leuks van maken.”

HF-historie in een nieuw jasje

Natuurlijk blijft het gevaarlijk om de letters HF op een elektrische hatchback te plakken. Want wie HF zegt, denkt aan de Delta Integrale, aan rallyoverwinningen, aan vierwielaandrijving en aan een tijd waarin Lancia nog machines bouwde die de autowereld bang konden maken. Maar tegelijk is dit misschien exact wat Lancia vandaag nodig heeft.

Een merk dat terugkeert, kan niet alleen nostalgie verkopen. Het moet ook bewijzen dat het nog karakter kan bouwen in een moderne context. En dat doet deze Ypsilon HF beter dan verwacht.

De officiële cijfers zetten meteen de juiste toon: 280 pk, 345 Nm koppel, 0-100 km/u in 5,6 seconden, een topsnelheid van 180 km/u en een WLTP-rijbereik tot ongeveer 370 à 373 km, afhankelijk van homologatie en marktcommunicatie. Dat zijn serieuze cijfers voor zo’n compacte elektrische hot hatch.

Interieur: alleen Lancia komt hiermee weg

Binnenin wordt het pas echt charmant. De HF Sport-zetels zijn bekleed met blauw en zwart Econyl, en op de één of andere manier werkt dat geweldig goed. Op papier klinkt het misschien wat gezocht, maar in realiteit past het perfect bij de persoonlijkheid van deze auto. Alleen Lancia kan hiermee wegkomen.

De stoelen zitten bovendien verrassend goed. En dat is belangrijk, want de ophanging is stevig. Heel stevig zelfs. Gelukkig bieden de zetels voldoende comfort en steun om dat te compenseren. Je zit niet in een klinisch Duits interieur, maar in iets dat eigenzinnig, Italiaans en lichtjes fout durft te zijn.

Lancia vermeldt zelf sportstoelen, hoogwaardige materialen, premium afwerkingen, een geperforeerd lederen stuurwiel en de S.A.L.A.-interface als onderdeel van de HF-beleving. Het voelt niet perfect, maar wel bewust anders. En in een wereld waarin veel compacte EV’s steeds meer op elkaar beginnen te lijken, is dat een compliment.

Rijden: hard, precies en hilarisch speels

De eerste meters maken meteen duidelijk dat de Ypsilon HF geen zachte lifestyle-EV wil zijn. Hij is hard afgeveerd. Niet een beetje stevig, maar écht stevig. Je voelt wat de auto doet, je voelt wat het onderstel doet, en je voelt ook wanneer de weg minder perfect is dan je zou willen.

Maar zodra de weg begint te draaien, valt alles op zijn plaats. De Ypsilon HF voelt super precies. Hij reageert scherp, ligt strak op de weg en geeft verrassend veel vertrouwen. De voorwielen krijgen enorm veel werk te verwerken, want 280 pk en 345 Nm op de vooras blijft gewoon veel. Zeker bij harde acceleraties voel je dat de voorbanden soms moeten vechten voor grip. En net dat maakt hem hilarisch. Niet perfect, niet klinisch, niet volledig onder controle zoals sommige elektrische performance-auto’s. Maar levend. Speels. Een beetje brutaal.

Het Torsen-sperdifferentieel speelt daarin een grote rol. Lancia koppelt de elektromotor aan een Torsen-differentieel en ALCON-remmen om de controle, grip en remkracht te verbeteren. En dat voel je. De auto trekt zich door bochten heen en voelt veel agressiever dan je op basis van zijn formaat zou verwachten.

Bij hard bochtenwerk merk je zelfs hoe ver Lancia gegaan is in zijn afstelling. Als je echt enthousiast begint te sturen, hoor je het wiel soms effectief in de wielkast schuren. Die Italianen toch. Alsof alles wat rationeel is even aan de kant werd geschoven om er een zo speels mogelijk product van te maken. En ergens is dat exact wat je hoopt bij een auto met HF-logo.

Elektrisch rijden, maar met karakter

Een elektrische hot hatch zonder geluid zal nooit dezelfde emotie oproepen als een oude Lancia met rallygenen en een mechanische aandrijflijn. Maar dat betekent niet dat hij geen plezier kan bieden.

De Ypsilon HF bewijst dat elektrisch rijden wél leuk kan zijn wanneer het chassis klopt. Hij is direct, lichtvoetig en voelt niet alsof hij puur gebouwd is om efficiënt van A naar B te rijden. Dit is geen EV die enkel wil tonen hoe stil en zuinig hij is. Dit is een EV die je aanmoedigt om een omweg te nemen.

Niet perfect: typische Stellantis-trekjes blijven aanwezig

Toch is niet alles even overtuigend. De grootste frustratie blijft het gebrek aan een volwaardige one-pedal drive. In de B-stand remt de Ypsilon HF wel af, maar veel te zacht naar onze mening. Voor een moderne EV mag dat intenser, zeker bij een sportieve uitvoering die net meer betrokkenheid zou moeten bieden.

Ook de Start/Stop-knop en de versnellingsbediening voelen zeer herkenbaar Stellantis aan. Dat is op zich niet dramatisch, maar bij een speciaal product zoals deze HF hadden we toch graag wat meer eigenheid gezien. Een auto met zo’n badge verdient details die niet rechtstreeks uit elk ander Stellantis-model lijken te komen.

Verbruik en rijbereik: verrassend efficiënt als je wil

Lancia communiceert voor de Ypsilon HF een officieel elektriciteitsverbruik van 16,1 tot 18 kWh/100 km en een WLTP-rijbereik van 373 km. Zoals altijd hangt het werkelijke verbruik af van temperatuur, snelheid, rijstijl, bandenset en gebruik van comfortsystemen.

Tijdens onze test viel vooral op dat je het verbruik zeer mooi naar beneden krijgt als je niet constant als een complete gek accelereert. En dat is misschien het mooie aan deze auto: hij kan speels en agressief zijn wanneer je wil, maar hij kan ook verrassend efficiënt rijden wanneer je wat rustiger met het gaspedaal omgaat. Onder het opgegeven verbruik van 16,1 kWh/100 km duiken lijkt perfect mogelijk. Dat maakt hem bruikbaarder dan zijn speelse karakter doet vermoeden.

Prijs: geen koopje, wel interessant

De Ypsilon HF is geen goedkope kleine EV. Lancia België communiceert voor de Ypsilon HF 280 pk een vanafprijs van €40.200 incl. btw zonder opties, afhankelijk van periode en marktvoorwaarden. Dat is stevig geld voor een compacte elektrische hatchback.

Maar vergeleken met andere elektrische hot hatches zoals de Alpine A290 of MINI Cooper JCW Electric blijft hij competitief. Zeker als je kijkt naar het vermogen, de standaard sportieve hardware en het feit dat je hier een Torsen-sperdifferentieel en stevige remmen meekrijgt.

Bovendien biedt Lancia in België een garantieformule tot 8 jaar of 160.000 km, op voorwaarde van regelmatig onderhoud binnen het Lancia-netwerk. Dat helpt om de rationele kant van een verder behoorlijk emotionele aankoop wat sterker te maken.

AutoNext Verdict

De Lancia Ypsilon HF is niet perfect. De ophanging is hard, de one-pedal drive is te zwak, sommige Stellantis-elementen voelen te generiek en het HF-logo op een elektrische voorwielaandrijver blijft voor puristen misschien moeilijk te verteren. Maar toch, deze auto heeft iets.

Hij voelt speels, scherp, rebels en heerlijk onvolwassen op de juiste manier. Hij maakt elektrisch rijden leuk, niet door artificieel geluid of overdreven schermanimaties, maar door een chassis dat leeft en een vooras die hard moet werken. En dat is precies waarom we hem zo leuk vonden.

De Ypsilon HF is geen moderne Delta Integrale. Dat hoeft ook niet. Hij is eerder een elektrische reminder dat Lancia, zelfs vandaag, nog altijd iets anders kan bouwen dan de rest. En als dit het begin is van Lancia’s nieuwe HF-hoofdstuk, dan zijn we vooral benieuwd naar wat er nog komt. We loved it.