
3.800 kilometer in 22 uur: het nieuwe coast-to-coast record dat eigenlijk niet zou mogen bestaan
18/04/2026
De cijfers zijn absurd en dat is net de bedoeling
Ze deden het met een Cadillac CT4-V Blackwing, een van de laatste echte driver’s cars in een wereld die steeds sneller richting elektrificatie en automatisering evolueert. Maar volledig standaard? Niet echt. De wagen kreeg een aangepaste brandstoftank met een capaciteit van meer dan 200 liter. Minder stops, minder tijdverlies, en dus één constante push vooruit. En dat werkte.
Afstand: ~3.800 km
Totale tijd: 22u38
Gemiddelde snelheid: ~167 km/u
Topsnelheid: ~290 km/u
Totale stilstand: iets meer dan 20 minuten
Lees dat nog eens. Twintig minuten. Over een volledige oversteek van het land. Het soort statistiek waarbij je je begint af te vragen of dit nog rijden is… of eerder een vorm van langeafstandsvliegen op vier wielen.
Dit is geen Cannonball maar het voelt exact hetzelfde
Puristen zullen zeggen dat dit geen officieel Cannonball Run record is. Die legendarische rit loopt van New York naar Californië, met vaste start- en eindpunten. Maar laten we eerlijk zijn: dit is exact dezelfde mindset.
Zelfde filosofie. Zelfde obsessie. Zelfde drang om tijd te verslaan over absurde afstanden. Het enige verschil? De route. En misschien de bereidheid om nog een stap verder te gaan.
Waarom dit blijft fascineren
Omdat het haaks staat op waar de auto-industrie vandaag naartoe gaat. Geen software die het overneemt. Geen assistentiesystemen die de ervaring filteren. Geen “hands-off” momenten.
Gewoon twee mensen, een machine, en één doel: zo snel mogelijk, zo ver mogelijk. Het is rauw. Ongefilterd. En compleet tegen de stroom in. Misschien is dat net waarom mensen blijven kijken.
AutoNext Take
Er zit iets onweerstaanbaar in dit verhaal. Niet omdat je het zelf wil doen. Niet omdat het logisch is. Maar omdat het symbool staat voor een manier van rijden die stilaan verdwijnt.
Verbrandingsmotoren. Lange afstanden. Pure focus van de bestuurder, zonder digitale tussenkomst. Tegelijk toont het ook hoe ver dit verwijderd is van de toekomst van mobiliteit.
Terwijl de sector evolueert richting autonomie, elektrificatie en controle… gebeurt hier exact het tegenovergestelde. Een laatste glimp van iets ruws, imperfect en een beetje roekeloos.
Why this kind of record still fascinates people
Because in a world where cars are becoming quieter, safer, more digital… this feels raw. There’s no algorithm here. No driver assist doing the work. No “hands-off” moment.
Just two people, a machine, and a very simple idea: go as fast as possible, for as long as possible. It’s the opposite of everything the industry is moving toward. And maybe that’s exactly why people can’t look away.
AutoNext Take
There’s something undeniably fascinating about this. Not because you’d want to do it. Not because it makes sense. But because it represents a type of driving that’s slowly disappearing. Internal combustion. Long-distance endurance. Human focus over software assistance.
At the same time, it also highlights how disconnected this kind of achievement is from the future of mobility. While the industry is moving toward autonomy, electrification, and regulation… this is the complete opposite. A last glimpse of something raw, imperfect, and slightly reckless.

