
Lamborghini brengt zijn meest patriottische naam terug, de Tricolore, op de nieuwe Temerario
Sommige supercars fluisteren hun nationaliteit. Deze draagt de vlag pal over de motorkap
Lamborghini deelt de naam Tricolore niet zomaar uit. Hij dook in het moderne tijdperk precies een keer op, en nu, voor het eerst in vijftien jaar, is hij terug, ditmaal op de nieuwste supercar van het merk. De Temerario Tricolore ging in premiere tijdens de Monterey Car Week, van kop tot teen gehuld in de kleuren van de Italiaanse vlag, een onbeschaamd stuk nationale trots van een bedrijf dat nooit verlegen was over zijn afkomst.
Een naam voor bijzondere gelegenheden
De laatste auto die het label droeg, was de Gallardo LP 550-2 Tricolore uit 2011, een achterwielaangedreven V10 beperkt tot 150 exemplaren, gebouwd om 150 jaar Italiaanse eenmaking te vieren. Dat maakt de naam echt zeldzaam, iets waar Lamborghini alleen naar grijpt wanneer het een patriottisch statement wil maken en niet zomaar een speciale editie wil verkopen. Hem doen herleven op de Temerario, de auto die nu de middenmotorfakkel van Lamborghini draagt, is een bewuste doorgave van die vlag van de ene generatie aan de volgende.
Geschilderd als de vlag, binnen en buiten
De uitvoering is gedurfd, zoals te verwachten. De onderkant is afgewerkt in diep Blu Marinus, de bovenvlakken, portieren en spatborden in Bianco Monocerus-wit, en glanzend Nero Noctis-zwart tekent de spiegels, wielen, motorkap en achterkant, met Rosso rode remklauwen achter de velgen. Het middelpunt is een groen-wit-rode grafiek die over de motorkap loopt, een regelrecht Italiaans vlagmotief. Binnen wordt Nero Ade-bekleding opgetild door Rosso Alala-contraststiksel, een hexagoonthema verwijst naar de buitenkant, een silhouet van de auto zelf is in de achterste cabineafwerking verwerkt, en Tricolore-belettering is in de portierpanelen geborduurd. "Temerario Tricolore is een viering van de waarden die Lamborghini definieren," zegt CEO Stephan Winkelmann, die "visionair design, technologische innovatie, compromisloze prestaties en de excellentie van Italiaans vakmanschap" opsomt.
De Temerario eronder
Onder de patriottische lak zit Lamborghini's nieuwste wapen. De Temerario vervangt de Huracan, en daarmee is de geliefde V10 verdwenen, ingeruild voor een 4.0-liter twin-turbo V8 gekoppeld aan drie elektromotoren in Lamborghini's High Performance Electrified Vehicle-opzet. De cijfers zijn woest: 920 pk, een plafond van 10.000 toeren, 0 naar 100 km/u in 2,7 seconden en een topsnelheid voorbij 340 km/u. Het is het scherpe uiteinde van Lamborghini's overstap naar hybride kracht, en de Tricolore is er de meest flamboyante etalage van tot nu toe.
Een unicum, of een voorproefje
Voorlopig is dit een showcase en geen modellijn. Lamborghini gaf geen prijs of aantal, en toont de auto via zijn Ad Personam-personalisatieafdeling als een demonstratie van wat een klant kan bestellen. Dat past in een patroon bij Sant'Agata, dat steeds vaker zijn eigen geschiedenis en identiteit in unieke creaties omzet, net als bij zijn recente Miura-eerbetoon. Of de Tricolore uniek blijft of een kleine reeks inspireert, zijn taak is kopers te tonen hoe ver het personalisatiemenu nu reikt.
AutoNext Take
Veel supercars zijn Italiaans. Weinige durven dat zo luid te zeggen. Er zit iets ontwapenends in een hybride van 920 pk die zich niet schaamt om eruit te zien als een rijdende vlag, en in een tijd waarin zoveel snelle auto's zich verschuilen achter sombere grijstinten en stille menu's, is een Lamborghini geschilderd als een nationale viering een welkome scheut kleur en zelfvertrouwen. Ja, hij flirt met kitsch, maar Lamborghini begreep altijd dat een beetje theater net het punt is.
De bitterzoete noot is wat hem aandrijft. Dit is de eerste Tricolore van het hybridetijdperk, en de gierende V10 die de vorige definieerde, is nu geschiedenis. De geelektrificeerde V8 van de Temerario is sneller en slimmer dan wat de Gallardo ooit kon, en toch leeft een deel van de romantiek die de Tricolore hoort te vieren in die oude motorklank. Als deze auto een afscheidsgroet is aan het ene tijdperk en een geplante vlag voor het volgende, dan is het een heerlijk Italiaanse manier om het te doen. Ingetogen is hij niet, en gelukkig maar.


