Vier Porsche-importeurs bouwden samen hun eigen ducktail-GT3
Een 911 die op bergpassen mikt in plaats van op rondetijden
Zowat elke snelle Porsche van het voorbije decennium werd verkocht met een cijfer: een tijd op de Nordschleife, een vermogenspiek, een claim over neerwaartse druk. De 911 GT3 Bergsport, die Porsche op 1 september toont, wordt verkocht met een weg. Een weg die klimt, op zichzelf terugplooit en dat twintig kilometer lang blijft doen.
Hij bestaat omdat vier Porsche-importeurs, uit Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Zwitserland, samen een auto lieten bouwen rond het asfalt voor hun eigen deur. Porsche noemt het een eerbetoon aan het rijden in de Alpen. Woont u ergens anders, dan krijgt u er geen aangeboden.
Als de briefing van de importeurs komt en niet van Weissach
Regionale speciale edities zijn niet nieuw bij Porsche. Wat hier ongewoon is, is de rekensom. In plaats van één nationale organisatie die de hand opsteekt, leggen er vier samen één bestelling op tafel. Zo komt een markt van vier landen aan echt maatwerk in plaatwerk, in plaats van een lakcode en een plaatje op het dashboard.
Porsche is de laatste tijd druk met dat soort dingen. Groot-Brittannië kreeg de Earls Court 51-editie, Nieuw-Zeeland kreeg vijf op maat gebouwde GT3 Tourings, Japan kreeg de Artisan Edition. De Bergsport is hetzelfde idee, maar gericht op een bergketen in plaats van op een land.
Die ducktail doet meer dan nostalgie oproepen
Het handelsmerk is een ducktail-spoiler, in één stuk mee gevormd met de motorkap en met het derde remlicht netjes erin verwerkt. Porsche bouwde eerder ducktails, het bekendst op de Carrera RS 2.7 uit 1973, waar de vorm de bijnaam Entenbürzel opleverde. Op een GT3 zat er nog nooit een.
Voor deze opdracht is dat de juiste keuze. Een vaste achtervleugel is circuitgereedschap dat om snelheden vraagt die op een openbare pas nooit legaal zijn. Een ducktail maakt de luchtstroom rustiger en houdt de achtertrein stabiel, zonder de weerstand, het gewicht en het misbaar. Dat past bij een auto die tussen haarspeldbochten hard gewerkt moet worden in plaats van vol op een recht stuk.
Eronder mag u de bekende techniek van de 992.2 GT3 verwachten: een atmosferische 4,0-liter zescilinder boxer met 502 pk die tot 9.000 toeren draait, zo'n 1.420 kg, en de keuze tussen een handgeschakelde zesbak of PDK. Van die motor beloofde Porsche dat hij de omslag naar elektrisch zal overleven, en op een bergweg is hij het hele argument.
Bergsport is een racewoord, geen marketingwoord
Bergsport verwijst in het Duits rechtstreeks naar Bergrennen, het bergracen. Porsche nam die discipline ooit even ernstig als Le Mans en won het Europees bergkampioenschap in de jaren zestig bij herhaling met auto's die rond één obsessie werden gebouwd: gewicht, en het wegnemen ervan.
Het uiterste was de 909 Bergspyder uit 1968. Hij woog 384 kg. Zijn 2,0-liter achtcilinder boxer leverde 275 pk. De brandstoftank was een met stikstof onder druk gezette titanium bol, de wielophanging gebruikte titanium, de bedrading zilver in plaats van koper, en de weerstanden van de ontsteking waren uit balsahout gesneden. Er werden er twee gebouwd. Porsche publiceerde enkele dagen voor de onthullingsdatum van de Bergsport nog een liefdevol stuk over die bolvormige tank. Dat is geen toeval.
Wat Porsche nog niet hardop zegt
Best veel. Het aantal exemplaren is niet gepubliceerd, al circuleert het cijfer van ongeveer 100 auto's, wat netjes zou passen bij een verdeling over vier markten. Of de handgeschakelde bak standaard, optioneel of de enige keuze is, staat evenmin vast. De prijs ook niet.
Eén detail mag voor de onthulling rechtgezet worden. Dit is geen auto die alleen in de EU komt, hoe vaak het ook zo omschreven wordt. Zwitserland is een van de vier markten en zit niet in de EU. Het is een Alpenauto, en dat is een engere definitie én een pak charmantere.
AutoNext Take
De ducktail krijgt de aandacht, en verdient er ook een deel van. Maar de beslissing die applaus verdient, is de opdracht zelf. Porsche liet vijftien jaar lang de Nürburgring bepalen wat een snelle 911 moet zijn, met als resultaat een GT3 die op een circuit schitterend is en op de wegen die de meeste eigenaars echt rijden stilletjes verspild wordt. Vier importeurs die naar de Grossglockner, de Stelvio en de Col de Turini kijken en Weissach vragen om daar iets voor te bouwen: dat is de nuttigste vraag die de GT-afdeling in jaren kreeg.
Het addertje is er een dat Porsche ons blijft aanreiken. De beste versies van de 911 komen steeds vaker met een postcode eraan vast, of dat nu een handgeschakelde Carrera S is die enkel in Noord-Amerika verkocht wordt of een ducktail-GT3 voor vier landen met bergen. Het is een prachtige auto en een licht cynisch verdienmodel, en op 1 september blijven allebei die dingen waar.
