Nissan maakte een Nismo-Leaf en vergat net wat Nismo hoort toe te voegen
Een prestatie-embleem dat de prestaties oversloeg
Nismo is de snelle afdeling van Nissan, de naam op de GT-R die supercars schrik aanjoeg, dus dat embleem schept een concrete verwachting. De nieuwe Leaf Nismo maakt ze niet waar. Nissan gaf zijn elektrische hatchback sportbanden, een stuggere vering, kuipzetels en een bodykit, en liet vervolgens de motor volledig met rust.
Wat je echt krijgt
De hardware is echt genoeg. Er zijn Michelin Pilot Sport 5-banden, een aangepaste vering, Recaro-zetels, rode accenten, Nismo-emblemen en een eendenstaartspoiler. Er zijn twee versies: de B5 met een batterij van 53 kWh en 174 pk, en de B7 met een batterij van 75 kWh en 214 pk. Als chassispakket is dit een volwaardig geheel.
Het vermogensprobleem
Hier zit het addertje. Beide vermogenscijfers zijn identiek aan de overeenkomstige gewone Leaf. De Nismo neemt de elektrische aandrijflijn onaangeroerd over, dus hij voegt grip en koetswerkcontrole toe maar geen enkele pk extra. Voor een embleem waarvan de hele identiteit om sneller gaan draait, is een Leaf leveren die beter stuurt maar precies even hard versnelt een vreemde uitkomst.
Het achterlichtdetail dat iedereen opviel
Er is een kleinere eigenaardigheid die evenveel commentaar kreeg als het vermogen. De Leaf Nismo gebruikt de kleinere, goedkopere achterlichten van de instap-Leaf, en niet de door de Z geinspireerde ledunits van de Platinum+- en Autech-uitvoeringen. De lichten van de basisauto monteren op wat het sportieve vlaggenschip moet zijn, is het soort besparing dat de rest van de inspanning ondermijnt.
Wat hij kost, en waar
De Japanse prijzen lopen van 6.601.100 yen voor de B5 tot 7.227.000 yen voor de B7 met het Recaro-pakket, wat omgerekend neerkomt op zowat 38.000 tot 42.000 euro. Dat geldt enkel voor Japan, en Nissan zei niets over verkoop van de Leaf Nismo elders. Gezien hoe hard het de Nismo-lijn wil laten groeien is een bredere release later aannemelijk, maar niets is bevestigd.
Het pleidooi ervoor toch
Eerlijk is eerlijk: de hot hatch die op het chassis inzet is een respectabele traditie, en een elektrische auto levert sowieso al onmiddellijk koppel zonder afstemming. Echte grip, scherpere demping en betere zetels toevoegen aan een auto die vanuit stilstand hard wegspurt is niet niets, en heel wat goede snelle auto's zijn rond wegligging in plaats van rond piekvermogen gebouwd. Het probleem is puur het embleem op de klep.
AutoNext Take
De technische keuze is te verdedigen, de marketingkeuze niet. Een Leaf met Pilot Sport-banden, degelijke dempers en Recaro's zal echt leuker rijden dan de gewone versie, en er is niets mis met een warme hatch die op wegligging mikt. Maar hem een Nismo noemen, er een meerprijs voor vragen en dan de goedkope achterlichten monteren, nodigt net de ontgoocheling uit die hij kreeg. Opel lanceerde net een Corsa GSE die een sperdifferentieel en echt vermogen toevoegde om zijn prestatie-embleem iets te laten betekenen. Nissan deed de moeilijkste helft van het werk en sloeg de makkelijke, voor de hand liggende helft over, wat een vreemde volgorde is om het fout te doen.
