2024 Ferrari 296 GTB

Ferrari maakte een hybride V6 van 830 pk die tegelijk meedogenloos en beschaafd is, en wij zijn er dol op

Kort samengevat is dit een briljante auto. Abnormaal snel, verrassend comfortabel, en door en door een Ferrari. Duw de Bumpy Road-stand via de Manettino in, zelfs op de optionele Daytona Racing Seats, en hij wordt echt comfortabel, niet op het niveau van een S-Klasse, maar voor een supercar van dit kaliber uitzonderlijk. Alles voelt Ferrari, het schreeuwt Ferrari. Vinden we dat leuk? Absoluut.

Design: spectaculair, ook zonder Pininfarina

We missen de klassieke Pininfarina-toets natuurlijk, maar de 296 ziet er echt spectaculair uit. Mensen draaien hun nek om in minder dan een seconde, en de Ferrari-aura is volledig aanwezig. Hij is dramatisch, compact en mooi geproportioneerd, het soort auto dat een gewone straat tot een evenement maakt.

Comfort: een supercar waarmee je kunt leven

De verrassing is hoe bruikbaar hij is. Met de Bumpy Road-dempermodus ingeschakeld veert hij met echte beheersing, en zelfs de agressieve Daytona-stoelen blijven comfortabel. Het zicht is uitstekend, en in Sport voelt de auto heerlijk en toegankelijk aan, terwijl de elektronica je altijd in controle houdt. Voor zo'n snelle machine is die breedte opmerkelijk.

De touchbediening: onze enige grote frustratie

En dan is er de frustratie, en het is een echte: de touchknoppen op het stuur, die we stiekem haten. Zelfs de startknop is een touchpad. Je drukt één keer voor het contact en nog eens om te starten, en omdat het een hybride is hoor je de motor niet aanslaan, de buren waarderen dat misschien, maar wij weten liever meteen wanneer de auto klaar is. Erger nog: van powertrain-modus wisselen, zeg van hybride naar performance, betekent weten waar alles staat, want je ziet het niet, en de cruisecontrol werkt pas als je de touchpads op het stuur wakker maakt. Je went eraan, maar echt warm word je er nooit voor. En nu we toch bezig zijn: de CarPlay-integratie is foeilelijk. Ferrari, wat?

De aandrijflijn: V6 en e-motor in perfecte harmonie

Het rijden is subliem, en de motor is een pareltje. Het hart is een 2.992cc twinturbo-V6 in een 120-graden hot-V-opstelling, met de turbo's tussen de cilinderbanken en een rode zone van 8.500 tpm, aangevuld met een elektromotor in F1-stijl gevoed door een accu van 7,45 kWh. Samen leveren ze 830 pk (een V6 van 663 pk plus een motor van 167 pk) en 740 Nm, in een auto die droog amper 1.470 kg weegt. Op lage toeren is hij niet heel dramatisch, maar kom voorbij de 5.000 tpm en de magie begint, terwijl de elektrische ondersteuning onderin spectaculair is: je voelt echt het extra koppel dat je vooruitduwt. Eens de V6 op toeren is, is hij bloedsnel, en de harmonie tussen benzine en elektrisch is prachtig afgesteld. Nee, het is niet de atmosferische V12 waar puristen naar verlangen, maar hij is even spectaculair. Wil je dat V12-geluid, koop de V12. Wil je de ultieme, verbluffende prestaties, dan is dit hem.

Rijden: subliem, met een veilige neiging naar onderstuur

Grip is er enorm veel, en de balans is subliem, al neigt de auto in snellere bochten naar onderstuur. Dat is de veilige keuze voor de meeste bestuurders, en begrijpelijk, maar wat meer overstuur zou geen kwaad kunnen. Het brake-by-wire-systeem verdient een speciale vermelding: het mengt het elektrische en hydraulische remmen zo naadloos dat je de overgang nooit voelt, beheerst en tegelijk laat het je extreem laat remmen. Wie de scherpste kant zoekt, kan bij Ferrari ook terecht voor het lichtgewicht Assetto Fiorano-trackpakket. Draai de Manettino naar Race, CT Off of zelfs ESC Off en het wordt puur spektakel: de schakelmomenten worden brutaal, de acceleratie stopt niet, en alles vliegt in een waas voorbij. En dat geluid? Mamma mia.

Elektrisch rijbereik en stadsmanieren

Ook het elektrische rijbereik is echt bruikbaar. We haalden er bijna 20 km uit, ruim genoeg voor stille rondjes door de stad, en er is iets heerlijks aan mensen een Ferrari in volledige stilte te zien voorbijglijden. Het is het soort trucje dat, naast de spektakelmodi, laat zien hoeveel rollen deze ene auto kan spelen.

AutoNext Verdict

Zowat alles klopt aan de 296 GTB. Hij is meedogenloos snel, verrassend comfortabel, dramatisch om te zien en eindeloos boeiend om te rijden, met een hybride aandrijflijn die zo goed is afgesteld dat hij nooit als een compromis aanvoelt. Hij sleepte prijzen in de wacht en won supercarvergelijkingen, en na een week met hem begrijpen we precies waarom. Zoals Enzo Ferrari zei: hij verkocht geen auto's, hij verkocht motoren, en deze is het instapgeld op zich al waard.

Vlekkeloos is hij niet. De touchbediening frustreert, de CarPlay-integratie is ronduit slecht, en in de bochten speelt hij het een tikje veilig. Maar dat zijn voetnoten bij een auto die zo compleet is. De 296 GTB heeft misschien geen V12, maar hij levert al de rest wat een moderne Ferrari moet, en meer. Dit is Ferrari op zijn best.