2026 Mercedes-Benz GLB 250+

De elektrische GLB doet de verstandige dingen briljant, en kibbelt dan met zijn eigen optielijst

De GLB is de grotere broer van de CLA en de CLA Shooting Brake, en het verschil zit helemaal in de verpakking: dit is een veel ruimere, praktischere auto. Mooier vinden we hem niet, want de CLA, en zeker de Shooting Brake, is echt een knappe verschijning. Maar de GLB heeft iets eigens, zeker langs achter ziet hij er lekker stoer en robuust uit, ook al kijkt de neus wat zielig. Wat we vooral fijn vinden, is dat je hem als benzine of als elektrische auto kunt kiezen zonder een ander design, dus geen apart EQ-gezicht om uit te leggen. We missen het niet.

Design: robuust langs achter, geen apart EQ-gezicht

Van achteren oogt de GLB echt stevig, en dezelfde carrosserie behouden voor de benzine- en elektrische versies is een slimme, eerlijke keuze. De oude EQ-styling heeft nooit potten gebroken, dus dat achterwege laten is geen verlies. Alleen de voorkant laat het geheel wat in de steek, met een neus die er wat somber uitziet naast de stoerdere achterkant.

De 94 sterren vooraan

En dan is er het paneel vooraan. Waar een grille zou zitten, plaatst Mercedes een dicht paneel bezaaid met 94 verlichte sterren die 's nachts oplichten en niet uit te schakelen zijn. Subtiel is anders. De beste Mercedes-designs draaiden altijd op ingetogenheid, en dit is net het tegenovergestelde: een bewust stukje show waar je van houdt of dat je stiekem liever zou dimmen.

Interieur: vertrouwde CLA, veel schermen, prachtig uitgerust

Binnenin lijkt hij sterk op de CLA. We zijn geen fan van het volledig platte dashboard volgepropt met schermen, maar het MBUX Superscreen ziet er in elk geval wél goed uit, en het is echt prettig in gebruik. Het Burmester 3D surround sound-systeem is wat ons betreft een must-have, en de Energizing Comfort-functie tovert het interieur helemaal om met licht, muziek en audio, iets wat vooral passagiers heerlijk vinden. Mercedes maakt veel ophef over het passagiersscherm en de AI-connectiviteit, maar eerlijk gezegd voelt dat als een gimmick. De afwerking is mooi, al voelen vreemd genoeg net de flashy details, de schermranden en de verlichte namaakmetalen roosters, het meest goedkoop aan.

Regeneratie en rijden: peddels, comfort en rust

De GLB heeft al de stuurpeddels om de sterkte van de regeneratie aan te passen, iets waarmee de CLA nog niet kwam en pas na klachten krijgt. Ze werken uitstekend. De verschillende standen maken het rijden echt fijn, en al reden we meestal in de zwaarste stand, de automatische stand kan naar onze smaak wat te voorzichtig zijn. Op de weg is de GLB geen sportieve uitblinker en dat probeert hij ook niet te zijn. Hij trekt soepel op, komt zonder moeite mee in het verkeer, en alles voelt gecontroleerd en voorspelbaar. Het stuurgevoel is licht en precies genoeg, comfortabel in plaats van spannend. Met achterwielaandrijving heeft hij bovendien een lekker korte draaicirkel. Dit is een auto die je zonder nadenken aan de buurman uitleent.

Onderstel: gebouwd voor de lange afstand

Hier scoort hij echt punten. Op het Comfortonderstel glijdt de GLB gewoon voort en strijkt hij drempels en slecht asfalt adaptief glad. Die dempers zijn standaard op de 20-duimsvelgen, en ze houden de carrosserie in bedwang over langere golvingen, wat helpt om passagiers wagenziek te voorkomen. Dit is zo'n auto waarin lange afstanden vanzelf verdwijnen.

Verbruik en actieradius: de echte verrassing

De grootste verrassing was het verbruik. Mercedes geeft een gecombineerd verbruik van 16,5 kWh per 100 km op, maar wij kwamen amper boven de 15, en binnen de zone 70 doken we zelfs onder de 12. Voor een auto van dit formaat met dit potentieel is dat enorm laag, en daardoor haalden we met gemak de opgegeven 606 km actieradius. Echt indrukwekkend.

Laden: 800 volt, met een sterretje

De GLB gebruikt een 800V-systeem met een bruikbare accu van 85 kWh, dus laden gaat snel: 10 naar 80 procent in 22 minuten aan tot 320 kW, of 225 tot 260 km WLTP-actieradius bij in een koffiestop van tien minuten. Er zit alleen een addertje onder het gras. Wil je ook aan 400V-palen snelladen, waaronder zowat elke Tesla Supercharger, dan heb je een optionele DC-omvormer nodig. Zonder die zit je vast aan maximaal 100 kW, en ja, daar betaal je extra voor. In deze klasse voelt dat als een gemiste kans, al is het gelukkig standaard op de Business Editions.

Praktisch: koffer, frunk en de priegeldingen

Praktisch maakt de GLB het waar, met een handige koffer van 540 liter en een frunk van 127 liter onder de motorkap, ideaal voor laadkabels, ook al kun je die enkel openen met de bekende hendel bij je linkervoet. De dakrails dragen 75 kg en hij trekt tot 1.500 kg geremd. Niet alles is even vlot opgelost. De achterramen delen dezelfde knoppen als de voorramen, dus je moet eerst omschakelen voor je ze opent, wat onnodig omslachtig aanvoelt. En al is Parking Assist standaard aanwezig, standaard actief is hij niet: je betaalt om de software te ontgrendelen, wat een beetje voelt alsof je dubbel betaalt.

AutoNext Verdict

Onder alle schermen en sterren voelt de GLB 250+ solide, stil en duur. Hij wil je niet opzwepen, maar betrouwbaar aanvoelen, en daarin slaagt hij volledig. Een echte Mercedes.

De echte blikvanger blijft toch het verbruik. Een auto van dit formaat hoort niet zo weinig energie te gebruiken, en alleen daardoor is de elektrische GLB al makkelijk aan te raden voor wie veel kilometers maakt. Het comfort en het fijn afgestemde onderstel versterken dat alleen maar.

Jammer dat Mercedes de optielijst in de weg laat lopen, van de 400V-laadomvormer tot de betaalmuur voor Parking Assist. Los dat op en hij zit dicht bij vlekkeloos. Zoals het nu is, blijft het een van de bruikbaarste en sympathiekste elektrische gezinsauto's die je kunt kopen.