Brabus Bodo onthuld als V12 Hyper-GT met 1.000 pk

Brabus heeft iets heel anders gebouwd.

Geen zoveelste G-Klasse met 900 pk, geen opnieuw zwart gemaakte S-Klasse, geen SUV met meer vermogen dan gezond verstand. Dit is de Brabus Bodo, een coachbuilt V12 hyper-GT als eerbetoon aan de overleden Bodo Buschmann, de oprichter van Brabus. En hoewel de naam bijna bescheiden klinkt, is de auto zelf allesbehalve dat.

Een Brabus met Aston Martin-botten

De Brabus Bodo is gebaseerd op de nieuwste Aston Martin Vanquish, wat hem vanaf het begin een bijzonder serieuze basis geeft. Dat betekent een voorin, maar ver naar achter geplaatste 5,2-liter biturbo V12, een aluminium chassis, een 8-traps automatische transaxle en de proporties van een echte grand tourer: lang, laag, breed en al duur voordat Brabus er zelfs maar aankomt.

De Bodo krijgt een volledig carbon koetswerk met een veel dramatischere visuele identiteit. De voorkant is scherper en agressiever, met een geventileerde motorkap en een hoekiger, dreigender gezicht. Het zijprofiel behoudt de lange GT-elegantie van de Vanquish, maar de achterkant wordt veel theatraler, met een boat-tail-achtige aflopende lijn, verlichte Brabus-belettering, zeven LED-elementen aan elke kant en een dubbel gestapelde vierpijpsuitlaat.

1.000 pk en 1.200 Nm uit een biturbo V12

De Brabus Bodo levert 1.000 pk en ongeveer 1.200 Nm koppel uit zijn 5,2-liter biturbo V12. Dat is absurd. Maar in tegenstelling tot veel moderne hypercars doet hier geen hybridesysteem het zware werk. Er is geen verhaal over elektrische torque-fill, geen plug-in systeem, geen stille modus die de auto sociaal aanvaardbaar probeert te maken.

Brabus claimt prestaties in de lage drie seconden voor 0 naar 100 km/u, terwijl de topsnelheid rond 360 km/u ligt. Voor een auto van ongeveer 1.910 kg is dat bijzonder serieus. Het is een continent-crossing missile met een koffer, voorstoelen die je echt kunt gebruiken en genoeg presence om bijna alles ernaast verlegen te doen lijken.

Zwart, carbon en nog meer zwart

De eerste Brabus Bodo is afgewerkt in een specificatie die kleur volledig lijkt te hebben afgewezen. Het koetswerk is zwart, het zichtbare carbon is zwart, de velgen zijn zwart, het interieur is zwart en zelfs sommige motorruimtedetails zijn afgewerkt in zwart carbon.

Brabus gebruikt ook carbon met echte goudaccenten verweven in bepaalde onderdelen, wat totaal onnodig klinkt en daarom perfect bij het merk past. Dit is waar Brabus Brabus blijft.

Zelfs wanneer het de coachbuilt hyper-GT-wereld binnenstapt, wordt het niet plots delicaat of ingetogen. De Bodo is geen stille luxe. Het is donker theater. Hij ziet er duur, agressief en licht gevaarlijk uit op de manier waarop alleen een heel lange, heel lage, heel krachtige zwarte coupé dat kan.

Het interieur behoudt Vanquish-luxe, maar voegt Brabus-drama toe

De dashboardarchitectuur, het centrale touchscreen en de belangrijkste bedieningselementen blijven nauw verwant aan de Vanquish. Dat is geen slechte zaak. De nieuwste Vanquish heeft al een echt luxueuze en moderne cabine, met de technologie en het comfort die nodig zijn voor lange GT-ritten.

Brabus voegt daar zijn eigen identiteit aan toe met zwart leder, zichtbaar carbon, herwerkte materialen, een dikker stuurwiel, lange carbon schakelpaddles en unieke details zoals de handtekening van Bodo Buschmann op de deurpanelen.

Meer coachbuilt GT dan tuner car

De Bodo is belangrijk omdat hij toont waar Brabus naartoe gaat. Decennialang bouwde Brabus zijn reputatie op met extreme creaties op basis van Mercedes-Benz. Sommige waren subtiel, sommige compleet buitensporig, maar de meeste volgden hetzelfde principe: neem een bestaande auto en maak hem sneller, donkerder, luider en exclusiever.

De Bodo voelt als de volgende stap. Hij is niet volledig onafhankelijk, want de Vanquish-basis blijft. Maar hij is ook veel meer dan een getunede Aston Martin. Hij heeft zijn eigen koetswerk, zijn eigen visuele identiteit en zijn eigen doel. Dit komt dichter bij moderne coachbuilding dan bij traditionele tuning.

Meer dan €1 miljoen, en waarschijnlijk zeer gelimiteerd

De prijs start boven €1 miljoen, exclusief belastingen, opties en personalisatie. Volgens berichten zou de productie extreem beperkt kunnen blijven, mogelijk rond 77 exemplaren, een verwijzing naar het oprichtingsjaar van Brabus: 1977. Op dat prijsniveau stapt de Bodo een vreemde en zeer exclusieve wereld binnen.

Hij is duurder dan veel supercars, dramatischer dan de meeste GT’s en zeldzamer dan bijna alles van de gebruikelijke luxemerken. Hij probeert niet te concurreren met een standaard Vanquish, Ferrari 12Cilindri of Bentley Continental GT. Hij bestaat voor klanten die iets individueler, agressiever en minder voorspelbaar willen.

AutoNext Take

Dit voelt als Brabus dat volwassen wordt zonder rustiger te worden. Het bedrijf blijft dramatisch, blijft geobsedeerd door zwart, carbon en enorm vermogen, maar de Bodo geeft die energie een serieuzer canvas. Een V12 hyper-GT op basis van de Aston Martin Vanquish is een veel emotioneler vertrekpunt dan de meeste moderne performancewagens.

De Bodo probeert zichzelf niet te rechtvaardigen met logica. Hij bestaat omdat Brabus zijn oprichter wilde eren met iets buitensporigs, donkers en onvergetelijks. Het is een zwart V12-monument.