Ferrari won op COTA, maar het verhaal is de Toyota die met 12 minuten te gaan leidde
Ferrari had de snelheid om te winnen op COTA. Het had nog wat geluk nodig, en het late defect van Toyota leverde dat.
Ferrari heeft eindelijk een zege om te tonen in zijn campagne in het FIA World Endurance Championship, met de nr. 50 AF Corse 499P die de 6 uur van COTA won. De nr. 50 had de snelheid om er de hele namiddag voor te vechten, en toen de aan de leiding rijdende nr. 7 Toyota met amper 12 minuten te gaan het begaf, stond hij perfect gepositioneerd om toe te slaan. Dat gaf Ferrari de leiding en zette de slotfase van de titelstrijd op zijn kop.
Hoe Toyota het verloor
Dit was Toyota's race om te verliezen, en mechanische wreedheid verloor hem voor hen. De nr. 7 GR010 Hybrid van Nyck de Vries, Mike Conway en Kamui Kobayashi was van de negende plaats naar de leiding geklommen en leek op weg naar een verdiende zege, tot laat in de race een hydraulisch defect toesloeg, de auto zijn stuurbekrachtiging kostte en de Vries dwong de leiding op te geven. “Het was een heel triest einde aan een geweldige dag. We gaven echt alles en voerden het goed uit,” zei de Vries, en daar valt weinig tegenin te brengen. Dit is dezelfde bemanning die Toyota's recentste Le Mans-zege pakte, wat de manier van deze nederlaag alleen maar moeilijker te verkroppen maakt.
Toch Ferrari's dag
Dat alles mag niet wissen wat Ferrari goed deed. De nr. 50 van Antonio Fuoco, Miguel Molina en Nicklas Nielsen had de snelheid om de hele dag vooraan te rijden, en toen Toyota haperde kwam hij 4,471 seconden voor de nr. 38 Cadillac van Hertz Team JOTA over de meet. Het bredere Ferrari-plaatje was rommeliger: de zusterauto nr. 51 kreeg na een van zijn pitstops moeite om te herstarten, verloor zo'n 20 seconden en strandde uiteindelijk op de elfde plaats. Maar een eerste seizoenszege is een eerste seizoenszege, en de nr. 50 verdiende zijn plek vooraan.
De race achter de uitslag
Buiten de late drama's gebeurde er in de zes uur nog van alles. Een eerdere safetycarfase zette het veld op scherp en schudde de strategieën door elkaar, wat over het algemeen auto's op conventionele stopschema's beloonde ten koste van wie gokte op alternatieve. Dat hertekende de volgorde achter de leiders en zette een strak gevecht op voor de podiumplaatsen, dat de nr. 38 JOTA Cadillac uiteindelijk won van de nr. 35 Alpine A424, waarbij de Alpine naar de derde plaats zakte zodra zijn straf van vijf seconden werd toegepast. Het was het soort gelaagde, strategiegedreven WEC-race die zich zelden vóór de laatste stint laat beslissen, en deze weigerde tot de allerlaatste ervan beslist te worden.
De titelstrijd is opengebroken
Het grotere gevolg zit bovenaan het klassement. Beide medeleiders van het kampioenschap verlieten Austin met niets, de nr. 7 Toyota door zijn opgave en de nr. 20 WRT BMW M Hybrid V8 met een puntloze rit naar de twaalfde plaats. De Toyota-bemanning klampt zich vast aan de leiding in het rijderskampioenschap op basis van countback ondanks nul punten, maar een race waarin beide titelfavorieten faalden, heeft de slotfase wijd opengegooid, en dat is goed nieuws voor iedereen die achtervolgt.
Aston wint het GT3-gevecht
Er was een gelukkiger einde in de LMGT3, waar de nr. 27 Aston Martin Vantage GT3 van Heart of Racing met Ian James, Zacharie Robichon en Mattia Drudi de klassezege pakte voor de nr. 91 Manthey Porsche. Het is een goede dag voor een team dat we van dichtbij volgen, met James ook de man die Astons Valkyrie Hypercar-programma leidt, en een herinnering dat Heart of Racing weet te winnen wanneer het telt.
AutoNext oordeel
Het langeafstandsracen kan in dezelfde namiddag schitterend en meedogenloos zijn, en COTA was allebei. Toyota deed zowat alles goed, reed een bijna perfecte race van de negende plaats naar de kop, en kreeg er niets voor. Ferrari had de snelheid om in dat gevecht te zitten, en de nr. 50 reed een schone, weloverwogen race om zichzelf in positie te brengen, zelfs terwijl de dag van de zusterauto nr. 51 ontrafelde met een pitstopprobleem dat hem zo'n 20 seconden kostte. Toen Toyota het begaf, stond de nr. 50 er pal om hem te pakken, en die mix van echte snelheid en een beetje fortuin is precies hoe deze lange races zo vaak worden beslist.
Wat het doet, prachtig genoeg, is de rest van het seizoen op scherp zetten. Twee kampioenschapsleiders die op dezelfde dag nul scoren, is het soort uitslag dat alles reset, en een titelstrijd die in een ritme leek te zakken, ligt plots weer voor iedereen open. Spaar een gedachte voor de nr. 7-bemanning, die veel beter verdiende, maar hef het glas op een kampioenschap dat er zonet een pak interessanter op werd.
