
De FIA wil meer controle over het WEC, en Le Mans zou het gelag kunnen betalen
De 24 uur van Le Mans is de reden waarom het wereldkampioenschap endurance bestaat. Een machtsstrijd tussen de FIA en de ACO roept nu een ooit ondenkbare vraag op: kan het WEC verder zonder Le Mans?
Volgens het Duitse Auto Motor und Sport onderzoekt de FIA of ze de Automobile Club de l'Ouest wil vervangen als promotor van het wereldkampioenschap endurance. Twee contracten die de constructie schragen, liepen in juni af: een dat de ACO-dochter LMEM tot organisator van het WEC maakt, en een dat de 24 uur van Le Mans op de wereldkampioenschapskalender houdt. De gesprekken om ze te verlengen zijn vastgelopen, en de FIA staat naar verluidt klaar om elders te kijken, mogelijk zelfs met een openbare aanbesteding voor de promotie.
Niets is bevestigd, en er is geen nieuwe promotor genoemd. Maar de inzet is enorm.
Wat er echt op het spel staat
Het schrikbeeld is snel geschetst. Als de FIA de WEC-promotierechten aan een andere partij geeft zonder aparte deal met de ACO, telt de 24 uur van Le Mans wellicht niet langer mee voor het wereldkampioenschap. De race zelf blijft bestaan, want de ACO is er eigenaar van, maar een WEC zonder Le Mans, en een Le Mans buiten het WEC, zou een uitgeklede versie van beide zijn. Le Mans is het kroonjuweel, en een kampioenschap dat eromheen is gebouwd maar het niet langer bevat, is moeilijk voor te stellen.
De echte strijd: geld en controle
Onder de contracttaal schuilt een machtsstrijd. Historisch genoot de ACO ongewoon gunstige voorwaarden, afgesproken onder voormalig FIA-voorzitter Jean Todt: lagere financiële bijdragen dan andere promotoren, in ruil voor het binnenbrengen van Le Mans en zeldzame invloed op de topklasse-reglementen. FIA-voorzitter Mohammed Ben Sulayem, herverkozen in december 2025, wil dat herschrijven, met hogere betalingen aan de FIA, meer bestuurlijk en technisch toezicht en meer zichtbaarheid op de evenementen. “Le Mans is uiteindelijk een FIA-race,” zei hij, met de nadruk dat de federatie “balans” nodig heeft met de eigenaar van het kampioenschap. ACO-voorzitter Pierre Fillon heeft de nieuwe voorwaarden naar verluidt afgewezen, en de relatie is verzuurd.
Het is dezelfde expansieve FIA die ook elders bezig is, die nu een GT1-kader voor hypercarmerken oppert. Ben Sulayem duwt op meerdere fronten tegelijk om meer gezag, en meer geld, terug naar de bond te halen.
Waarom de fabrikanten het zwaarst wegen
Wie het meest te verliezen heeft, en de meeste hefboom, zijn de fabrikanten. Het huidige Hypercar-tijdperk is de gezondste topklasse in de sportwagenracerij in decennia, met Aston Martin, BMW, Cadillac, Ferrari, Genesis, McLaren, Peugeot en Toyota die allemaal aan boord zijn en Ford dat in 2027 aankomt. Die merken schreven in op een kampioenschap met Le Mans als middelpunt en met reglementen die door de ACO en IMSA samen worden geschreven. Een rommelige FIA-ACO-scheiding zou hen dwingen te kiezen tussen een FIA-reeks zonder Le Mans en een door de ACO geleide concurrent, en het zou de ACO-FIA-IMSA-convergentie kunnen bedreigen die de Hypercar-boom om te beginnen mogelijk maakte. Geen enkele fabrikant geeft zoveel geld uit om in een bestuursoorlog te worden meegesleurd.
AutoNext oordeel
Lees dit als een onderhandeling, niet als een uitgemaakte zaak. Dat de FIA laat uitlekken dat ze de ACO zou kunnen vervangen, is een schoolvoorbeeld van druk zetten, gericht op een partner die al jaren sterke kaarten heeft, en de meest waarschijnlijke uitkomst blijft een verlengd contract op voorwaarden ergens tussen de twee standpunten in. Geen van beide kampen heeft baat bij een WEC zonder Le Mans, of een Le Mans dat uit het WEC verbannen is.
Maar druk heeft de neiging uit de hand te lopen, en deze FIA heeft getoond dat ze hard en in het openbaar duwt. Als ze zich misrekent, riskeert ze het gezondste kampioenschap van de moderne autosport te beschadigen op net het moment dat fabrikanten er geld in pompen. Le Mans zal altijd Le Mans zijn. Het gevaar is dat het wereldkampioenschap dat eromheen is gebouwd, collateral damage wordt in een strijd die eigenlijk ging over wie betaalt, en wie de regels schrijft.


