Horacio Pagani droomde 60 jaar van deze Ferrari, en kocht hem uiteindelijk
Van balsahouten modelletjes snijden tot het echte werk bezitten
Dit is een echt autoliefhebbers-sprookje. Lang voordat hij enkele van 's werelds meest exotische hypercars bouwde, was een jonge Horacio Pagani een blutte jongen in Argentinie, die auto's tekende en modellen uit balsahout sneed, gebiologeerd door een Ferrari die hij op een tijdschriftcover had gezien. Zes decennia later bezit hij hem, en heeft hij hem gerestaureerd tot precies de standaard die hij zich altijd had voorgesteld.
Een droom geboren op een tijdschriftcover
Pagani's obsessie begon meer dan 60 jaar geleden, toen hij een lichtblauwe Ferrari 275 GTB zag op de cover van het Argentijnse tijdschrift Automundo. Voor een jongen met amper een peso op zak was het een onmogelijke fantasie, maar hij nestelde zich diep en voedde de tekeningen en met de hand gesneden modellen die hem op weg zetten naar het oprichten van zijn eigen supercarbedrijf. Dat de man achter de Zonda en Huayra werd gevormd door een enkele Ferrari-afbeelding is een prachtig stuk autogeschiedenis.
De heel bijzondere auto die hij vond
In 2022 kocht Pagani eindelijk een 275 GTB4 op een RM Sotheby's-veiling, en niet zomaar een exemplaar. Chassis 09021 is de eerste gebouwde pre-serie-auto, tentoongesteld op de Autosalon van Parijs en later gebruikt als Ferrari-demonstrator voor klanten en pers, wat hem op zichzelf historisch belangrijk maakt. Het is een van slechts 280 ooit gebouwde 275 GTB4's. De 275 GTB4 zelf is een mijlpaal-Ferrari, de wegauto die de four-cam Colombo-V12 introduceerde, met zo'n 300 pk uit zijn 3,3-liter motor en tijdloze Pininfarina-lijnen.
Tot in de puntjes gerestaureerd
Trouw aan zijn perfectionistische reputatie liet Pagani de auto niet zomaar in gevonden staat. Hij spendeerde maanden aan historisch onderzoek met Ferrari Classiche-expert Andrea Modena, gevolgd door een volledige restauratie door Kessel in Lugano. Het opvallendste detail is de lak: in plaats van de tint te benaderen, maakte het team de originele Rosso Rubino na met een blik van de kleur uit de jaren zestig dat, opmerkelijk genoeg, na al die decennia nog bruikbaar was. Elke afwerking en elk oppervlak werd teruggebracht tot de standaard die hij vond dat de auto verdiende.
AutoNext Take
Af en toe snijdt een autoverhaal door de spec-bladen heen en doet het je gewoon glimlachen, en dit is er zo een. Er is iets diep ontroerends aan een berooide jongen die een droom-Ferrari tekende, opgroeide om zijn eigen legendarische merk te bouwen, en decennia later precies de auto kocht en liefdevol restaureerde waarmee het allemaal begon. Het obsessieve detail van jacht maken op lak uit de jaren zestig om de kleur perfect te krijgen is puur Pagani, hetzelfde fanatisme dat in zijn hypercars gaat. Het bewijs dat de beste auto's nooit echt om het geld draaien, maar om de emotie die ze losmaken. Een prachtig verhaal.
Voor meer klassieke Ferrari-magie: een Rosso Dino Enzo vestigde net een online veilingrecord, en Touring Superleggera herdacht een 550 als de Veloce12 Aperta. Als je zulke klassiekers mooi vindt, gaat onze koninklijke Bugatti naar het Zoute Concours.
Tot in de puntjes gerestaureerd
Trouw aan zijn perfectionistische reputatie liet Pagani de wagen niet zomaar in gevonden staat. Hij stak maanden in historisch onderzoek samen met Ferrari Classiche-expert Andrea Modena, waarna Kessel in Lugano een volledige restauratie uitvoerde. Het opvallendste detail is de lak: in plaats van de tint te benaderen, herschiep het team het originele Rosso Rubino met een blik kleurstof uit de jaren 60 dat na al die decennia verbazend genoeg nog bruikbaar was. Elke afwerking en elk oppervlak werd teruggebracht naar het niveau dat de wagen volgens hem verdiende.
AutoNext Take
Af en toe snijdt een autoverhaal dwars door de specificatiebladen heen en zet het je gewoon aan het glimlachen. Dit is er zo een. Er schuilt iets ontroerends in een berooid kind dat zijn droom-Ferrari tekende, opgroeide tot de stichter van zijn eigen legendarische merk en decennia later net die ene wagen kocht en liefdevol liet restaureren. Dat hij jaren-60-lak opspoorde om de kleur perfect te krijgen, is puur Pagani: dezelfde fanatieke drang die in zijn hypercars zit. Het bewijs dat de mooiste auto's nooit echt over geld gaan, maar over de emotie die ze losmaken. Een prachtig verhaal.
Meer klassieke Ferrari-magie? Een Rosso Dino Enzo zette net een online veilingrecord neer, en Touring Superleggera herinterpreteerde een 550 als de Veloce12 Aperta. Hou je van dit soort klassiekers, dan trekt onze koninklijke Bugatti naar het Zoute Concours.
