Maserati's Eldorado GT2 Stradale eert een racewagen die nooit won

Maserati's honderdjarige livreien gaan van Fangio's 250F naar de ijswagen van Moss

De honderdste verjaardag van de Drietand wordt in lak gevierd. De eerste herdenkingslivrei ging in mei op de GT2-racewagen in Monza en kopieerde de 250F van Fangio. De tweede verscheen op 9 september op de derde Tutto Bene Hillclimb boven het Lago Maggiore: het roomwitte Eldorado-schema van 1958, op een unieke GT2 en een beperkte reeks GT2 Stradale-wegwagens, met de originele 420/M/58 ernaast geparkeerd.

IJsmerk Eldorado betaalde in 1958 de eerste gesponsorde monoposto van Europa

De Eldorado bestaat omdat Maserati gestopt was met betalen voor racen. De fabriek trok eind 1957 zijn fabrieksteam terug, het jaar waarin Fangio er de titel mee won, terwijl de financiën van de familie Orsi instortten. Gino Zanetti, eigenaar van ijsfabrikant Eldorado, bestelde daarop een monoposto voor de 500 Mijl van Monza op voorwaarde dat hij zijn kleuren droeg in plaats van Italiaans racerood. Chassis 4203 werd roomwit gespoten, met Eldorado over beide flanken, de lachende cowboy op de neus en het nummer 10 van Stirling Moss. De Formule 1 volgde pas toen Lotus zijn wagens in 1968 in de kleuren van sigarettenmerk Gold Leaf spoot, tien jaar later.

Een 4.190 cc V8 met 410 pk in een wagen van 758 kg, gebouwd voor de kombaan van Monza

De 420/M/58 was een sportwagenmotor in een monoposto die voor één circuit werd gebouwd. De 90-graden V8 kwam uit de 450S, opgeboord tot 4.190 cc, goed voor 410 pk bij 8.000 toeren. Maserati gaf 350 km/u en 758 kg op. Omdat de kombaan van Monza enkel volgas vroeg, kreeg de wagen een versnellingsbak met twee verhoudingen, waarvan de eerste alleen diende om de pits te verlaten, en een De Dion-achteras zonder differentieel.

Monza 1958: vierde, vijfde, en dan een gebroken stuurinrichting bij 250 km/u

De Race of Two Worlds van 29 juni 1958 zette de Europese wagens over drie manches tegenover de roadsters uit Indianapolis. Moss werd vierde in de eerste en vijfde in de tweede. In ronde 41 van de derde brak de stuurinrichting op de kombaan bij zowat 250 km/u en raakte de wagen de vangrail; Moss stapte ongedeerd uit en noemde het later het angstaanjagendste ongeval van zijn carrière. Hij werd als zevende geklasseerd. Herbouwd en rood overgespoten voor de Indianapolis 500 van 1959, werd de wagen ingeschreven voor Ralph Liguori en kwalificeerde hij zich niet. Twee inschrijvingen, één crash, geen overwinningen: dat is het volledige palmares van de wagen die Maserati nu iconisch noemt.

Van de Hombre-boerderij van Panini naar een klim van 9 km zonder chrono op de Mottarone

De wagen op het gras van de Mottarone komt uit de Collezione Maserati Umberto Panini, en hij dankt zijn overleven aan een redding. In 1996 stuurde Alejandro de Tomaso, toen eigenaar van Maserati, 19 wagens uit de fabriekscollectie naar een veiling van Brooks in Londen op 2 december. Umberto Panini kocht het lot voor het Italië verliet en bracht de wagens naar zijn boerderij Hombre buiten de stad, waar de Eldorado in zijn originele wit werd hersteld. Tutto Bene zelf loopt 9 km over de private Borromea-weg, zonder tijdopname, door de Automobile Club d'Italia erkend als 'atypische experimentele demonstratie', met dit jaar 85 uitgenodigde wagens en een MC20 Cielo als eigen inzending van Maserati op de klim.

De GT2 Stradale krijgt de lak op een wagen van 640 pk, beperkt tot 914 stuks en nu €311.600

De wegwagen eronder is de GT2 Stradale, de versie van de MC20 met 640 pk en 1.365 kg droog die Maserati tot 914 exemplaren beperkt, en waarvan in juli al een unieke MC12-tribute werd getoond. De wagen op de Mottarone krijgt een zwarte motorkap met het originele Tipo 26-embleem, zichtbaar koolstof en zwarte wielen met centrale moer. Maserati zegt niet hoeveel Eldorado-wagens het zal spuiten of wat de optie kost. Wat het wel deed, stilletjes, is de Italiaanse catalogusprijs van de GT2 Stradale verlagen van €383.900 voor modeljaar 2024 naar €311.600 voor 2025, volgens de prijslijst van Quattroruote, terwijl de verkoop van het merk in 2025 terugviel tot 11.127 wagens en Stellantis met externe partners praat over zijn toekomst.

AutoNext Take

IJs betaalde de Eldorado omdat Maserati het niet kon, en dat is de echte reden waarom hij op een jubileumwagen van 2026 thuishoort. De parallel met vandaag is eerlijk: een merk dat vorig jaar 11.127 wagens verkocht, één haloproduct heeft in de GT2 Stradale, en het in drie maanden voor de tweede keer overspuit. Een livrei kost een fractie van een modelprogramma en levert dezelfde krantenkoppen op, en daarom heeft het eeuwfeest tot nu toe twee lakschema's en geen enkele nieuwe wagen opgeleverd.

Maserati noemt de Eldorado het tweede bedrijf, wat een derde belooft voor het eeuwfeest van de Drietand op 31 december 2026 afloopt. Is dat derde bedrijf de manuele Nettuno-wagen die Maserati in juni bevestigde, of wat dan ook met een eigen chassisnummer, dan was de Eldorado een voorspel. Is het nog een lakcode, dan heeft Maserati zijn honderdste jaar besteed aan het verkopen van 1958 omdat het niets uit 2026 te verkopen had.

Volg ons ook op Google Nieuws.

Stel AutoNext in als voorkeur op Google Discover.