Pascal Wehrlein is opnieuw Formule E-kampioen, en hij deed het als veertiende
Soms is het kenmerk van een kampioen niet de laatste race winnen, maar hem overleven
Pascal Wehrlein kwam in Londen niet als eerste over de streep. Hij werd veertiende, buiten de punten, op de belangrijkste namiddag van zijn seizoen. En het maakte niet uit, want het werk was al gedaan. De Duitser hield zijn zenuwen in bedwang waar anderen bezweken, en verzekerde zo zijn tweede Formule E-wereldtitel voor Porsche. Titels worden over een seizoen gewonnen, niet in een enkele ronde, en Wehrlein bewees dat net op de coolste manier denkbaar.
Hoe de titel gewonnen werd
Het Formule E-seizoen 2025-26 kwam neer op de London E-Prix van 16 augustus, precies zoals de stand het had voorbereid. Wehrlein sloot de campagne af op 169 punten, vijf voor Jaguars Jake Dennis op 164, ondanks dat hij in de finale zelf niets scoorde. Over het jaar verzamelde hij drie zeges, zes podiums en vier poleposities, een seizoen sterk genoeg dat een rustige zaterdag het niet ongedaan kon maken. Zijn teamgenoot Nico Muller eindigde negende in de stand op 102 punten.
Wehrlein vatte de dag eenvoudig samen: hij was trots op hoe het team het weekend uitvoerde en niet bezweek onder de druk. Op een circuit waar de titel makkelijk had kunnen wegglippen, was op post blijven precies de juiste keuze.
Een bitterzoete dag voor Porsche
Voor Porsche was het resultaat geen schone lei. De rijderstitel en het constructeurskampioenschap, dat het merk behield met 498 punten, gingen beide zijn kant op, maar de teamtitel glipte door de vingers. Die ging naar Jaguar TCS Racing, dat de TAG Heuer Porsche-ploeg nipt versloeg met 288 tegen 271 punten. Twee kampioenschappen op drie is een mooie buit, maar de teamstrijd verliezen aan net het merk waarvan Wehrlein de rijder net klopte, geeft de festiviteiten een randje.
De geschiedenisboeken in
Het grotere plaatje is Wehrleins plek in de sport. Met deze tweede titel wordt hij pas de tweede rijder die het Formule E-kampioenschap tweemaal wint sinds de reeks in 2014 begon, en voegt hij zich bij Jean-Eric Vergne in een exclusieve club van twee. In een categorie die gekenmerkt wordt door nauwe, onvoorspelbare races en constante leiderswissels, is het een keer winnen al moeilijk genoeg. Het tweemaal doen, tekent Wehrlein als een van de bepalende rijders van het eerste tijdperk van de elektrische racerij.
AutoNext Take
Er zit iets heel bevredigends in een titel gewonnen op rijpheid in plaats van heldendaden. Het was filmischer geweest als Wehrlein door het veld was gestormd en de finale had gewonnen, maar kampioenschappen worden beslist door rijders die weten wanneer ze het risico niet moeten nemen, en veertiende worden om een marge van vijf punten veilig te stellen is daar een meesterproef in. Dit is de kalme, berekenende kant van de racerij die zelden de samenvatting haalt maar bijna altijd de trofee beslist.
Voor Porsche is twee van de drie grote prijzen een sterke opbrengst en verder bewijs van hoe ernstig het de elektrische competitie neemt, ook nu de wereld van de straatauto's wankelt op haar EV-tijdlijnen. De teamtitel verliezen aan Jaguar zal steken, en het zet een rivaliteit op die volgend seizoen het volgen waard is. Maar de kop is de man in de wagen met nummer een. Wehrlein is nu tweevoudig wereldkampioen, en hij verdiende het op de harde, onglamoureuze, door en door overtuigende manier.
