De Veyron is nu een klassieker voor verzamelaars, en Bugatti restaureerde er net een om het te bewijzen
De auto die ooit onmogelijk modern voelde, is nu oud genoeg om een klassieker te zijn
Het voelt vreemd om te schrijven, maar de Bugatti Veyron is 20 jaar oud. De auto die de regels herschreef voor wat een straatauto kon, de eerste die vanaf de fabriek 400 km/u opzocht en passeerde, is stilletjes overgestapt van baanbrekend naar verzamelobject. Bugatti viert het moment op de meest passende manier denkbaar: niet met een nieuwe gelimiteerde editie, maar door er een te restaureren, en te tonen dat de Veyron nu dezelfde eerbied verdient als de vooroorlogse machines die de naam van het merk maakten.
Wat La Maison Pur Sang is
Het werk werd uitgevoerd door La Maison Pur Sang, Bugatti's eigen erfgoed- en restauratieafdeling, opgericht in 2020. Haar taak is bestaande Bugatti's te bewaren, te restaureren en zorgvuldig te herdenken voor hun eigenaars, altijd met historisch gevoel, zodat een auto kan worden opgefrist en gepersonaliseerd zonder te verliezen wat hem in de eerste plaats bijzonder maakte. Deze unieke Veyron, onthuld op Pebble Beach tijdens Monterey Car Week, is haar visitekaartje, een demonstratie van hoe ver een fabrieksrestauratie kan gaan.
De details maken de auto
De wijzigingen zijn subtiel maar diepgaand. De auto draagt een nieuwe tweekleur in een vers ontwikkeld Rouge Rembrandt over Petrol Blue, met een cabine in Magnolia-leder. Hij staat op een herontworpen versie van het klassieke Machiavelli-wielontwerp, nu op maat voor moderne Chiron-banden, 20 inch vooraan en 21 achteraan. Binnenin is er een Cote de Geneve-afwerking ontleend aan de uurwerkkunst op de middenconsole en bespoke Mocassin-stiksel op het stuur en de versnellingspook, terwijl de luchtinlaten nieuw driedimensionaal meshwerk krijgen. Tussen de stoelen zit een speciaal embleem dat 20 jaar Veyron markeert.
En nu een Veyron-configurator
De veelzeggendste zet is wat Bugatti naast de auto lanceerde: een specifieke Veyron-configurator. Dat verandert deze one-off van een pronkstuk in een uitnodiging, waarmee bestaande eigenaars hun eigen gepersonaliseerde restauratie in dezelfde geest kunnen bestellen. Designdirecteur Frank Heyl vatte de filosofie netjes samen door te zeggen dat elke aanpassing moet beginnen met respect voor het origineel, terwijl aftersaleschef Alexis Ploix opmerkte dat de kracht hier in de kleine details zit, van de wielen en banden tot het interieur en het technische onderhoud eronder.
AutoNext Take
Dit is een oprecht mooi stukje denkwerk, en een sluw stukje. De Veyron zou sowieso een blue chip-verzamelauto worden, en door er een erfgoedafdeling rond te bouwen zorgt Bugatti ervoor dat wanneer deze 8,0-liter quad-turbo W16-machines onderhoud nodig hebben, de beste plek om dat te laten doen Molsheim zelf is. Dat beschermt de auto's, beschermt hun waarde en houdt een lucratieve relatie met welgestelde eigenaars decennia na de verkoop levend. Het is dezelfde logica die de grote uurwerkhuizen al eeuwig gebruiken, en ze past Bugatti perfect.
Wat het meer dan een zakelijke zet maakt, is de terughoudendheid. Het was makkelijk geweest om een 20 jaar oude hypercar vol te smeren met carbon en vleugels en het gemoderniseerd te noemen; in plaats daarvan zijn de wijzigingen ingetogen, doordacht en in geest omkeerbaar, en eren ze het origineel in plaats van eroverheen te schreeuwen. Dat de Veyron nu oud genoeg is om zo behandeld te worden, is op zich al een kleine mijlpaal. Twee decennia later heeft de auto die de moderne Bugatti maakte zijn plaats tussen de klassiekers verdiend, en het is best fijn om het bedrijf hem zo te zien behandelen.
