De Alfa Romeo 2000 Spider uit 1960 is het soort klassieker dat je stopt in je spoor. Met een koetswerk van Carrozzeria Touring Superleggera en grotendeels met de hand gebouwd, combineert hij adembenemende elegantie met een echt bruikbaar karakter van een snelle langeafstandsauto. Soms een baby-Ferrari 250 genoemd, is hij veel makkelijker te onderhouden, en dit exemplaar staat te koop bij Collection by Vermant.
De GLB 250+ is de grotere, praktischere broer van de elektrische CLA, en hij maakt een sterke indruk. Hij veert prachtig, voelt solide en duur, en gaat verrassend zuinig om met energie voor zijn formaat, waardoor hij zijn 606 km met gemak haalt. De schermen en de optielijst kunnen frustreren, maar als rustige, betrouwbare langeafstands-EV is dit een echte Mercedes.
De Leapmotor B10 is zo'n auto die je doet nadenken over wat waarde nog betekent in de EV-markt. Op papier is dit namelijk een relatief betaalbare elektrische gezins-SUV van een Chinees merk dat in Europa nog aan zijn naam bouwt. In werkelijkheid voelt hij veel volwassener aan dan die omschrijving doet vermoeden.
De Leapmotor B05 is zo’n auto waar je twee keer naar kijkt. Dit is een echte elektrische hatchback. En nog een knappe ook. Laag, breed, clean en veel Europeser in zijn proporties dan je misschien zou verwachten van een Chinees EV-merk. In de neus zit iets Volkswagen Scirocco-achtigs, achteraan zagen wij op één of andere manier zelfs een vleugje Porsche Macan, en toch komt het allemaal beter samen dan die zin doet vermoeden.
De Renault Twingo E-Tech Electric is een kleine auto met een grote opdracht. Hij moet betaalbaar, elektrisch, praktisch, makkelijk te rijden, efficiënt én charmant genoeg zijn om mensen echt te laten voelen. Dat laatste is belangrijker dan automerken soms beseffen. Want kleine auto’s waren vroeger leuk. Simpel, slim, kleurrijk en vol persoonlijkheid. De nieuwe Twingo begrijpt dat.
De Ferrari 812 GTS is geen normale auto. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar het doet ertoe. Want in een wereld waarin zelfs supercars steeds digitaler, meer hybride en meer gecontroleerd worden, voelt de 812 GTS nog altijd als iets prachtig onredelijks. Een Ferrari met de motor voorin. Een atmosferische 6,5-liter V12. 800 pk op de achterwielen. Een inklapbare hardtop. En genoeg drama om elke kilometer als een gebeurtenis te laten voelen.
De Mercedes-Benz CLA 250+ Shooting Brake Electric is zo’n EV die stilletjes een bijzonder sterk argument voor zichzelf maakt. Niet omdat hij de snelste elektrische auto is. Niet omdat hij shockerend probeert te zijn. En ook niet omdat Mercedes het wiel opnieuw heeft uitgevonden. Maar omdat hij de belangrijke dingen gewoon juist doet.
De Maserati GranCabrio Trofeo is het soort auto waar het internet eigenlijk veel meer van zou moeten houden. Een prachtige Italiaanse cabriolet. Een voorin geplaatste 3,0-liter twin-turbo Nettuno V6. 550 pk, 650 Nm, vierwielaandrijving, een echte achttraps ZF-automaat, vier zitplaatsen, een stoffen dak en genoeg elegantie om de meeste Duitse alternatieven plots een beetje te serieus te doen aanvoelen. En toch voelt deze auto op één of andere manier nog altijd ondergewaardeerd.
De BMW M5 Touring is zo’n auto die bijna te absurd lijkt om te bestaan. Een stationwagen met een 4,4-liter twin-turbo V8, plug-in hybride technologie, 727 pk, 1.000 Nm koppel, vierwielaandrijving, een bruikbaar elektrisch rijbereik, een koffer die groot genoeg is voor gezinsleven en genoeg performance om je rijbewijs voortdurend in gevaar te brengen. Op papier klinkt het als de ultieme alleskunner. En in veel opzichten is hij dat ook.
De Mercedes-Benz CLA 200 Hybrid is zo’n auto die je doet beseffen hoe ver het instapsegment van premiummerken ondertussen is geëvolueerd. Nog niet zo lang geleden voelde een compacte instap-Mercedes ook echt als een compacte instap-Mercedes. Een beetje stijlvol, zeker. Een beetje premium, misschien. Maar nooit echt dicht bij de grotere modellen uit dezelfde showroom. Deze nieuwe CLA voelt anders.
Er zijn badges waar je voorzichtig mee moet omspringen. HF is er zo één. Bij Lancia staat HF niet zomaar voor een sportieve uitvoering met wat grotere velgen en een ander logo. Het is een naam die verwijst naar een geschiedenis vol rallystof, overwinningen en iconen zoals de Fulvia Coupé HF, Stratos HF en natuurlijk de Delta HF Integrale. En nu hangt datzelfde logo op een volledig elektrische Ypsilon. Dat klinkt op papier bijna heiligschennis. Geen turbomotor, geen rallygeluid, geen benzinedampen, geen mechanische chaos. Maar dan rijd je ermee. En plots wordt het verhaal een pak interessanter.
In een markt waar elektrische wagens steeds zwaarder, complexer en duurder worden, doet Tesla exact het omgekeerde. Minder vermogen dan de Performance-versies, minder features, een eenvoudigere setup en toch blijft één conclusie constant terugkomen na een week rijden: Dit zou wel eens de meest rationele elektrische wagen van het moment kunnen zijn.
